ARKADAŞIM KARDANADAM

 

       Benim bir arkadaşım var. Ama sadece kışın görüşebiliyoruz. Adı Kardanadam. Her kış bahçemizin aynı köşesine koyduğumuz Kardanadam benim en iyi arkadaşım. Hep onunla konuşurur, beraber oyun oynarız. Üşüyüp de eve girdiğimde de hemen pencerenin başına geçip onu izlerim. Önceleri onun da dışarıda üşüyeceğini sanıyordum ama annem bana Kardanadamların dışarıda üşümeyeceğini söyledi ve baksana ne kadar da mutlu bakıyor dedi. Gerçekten de halinden çok memnun gözüküyordu. Ama o zamanlar ona kızıyorum. Çünkü ben içerdeyim o dışarıda. Beraber konuşamıyoruz bile.  Sonradan pencereden uzaktan uzağa anlaşmaya başladık. Mesela komik şeyler yaparak onu güldürmeye başladım. Sonra yanından bir kedi geçince korkardı ilkin. Çok komik.

 

       Ama Kardanadam’ın hiç anlaşamadığı biri var. O da Güneş. Güneş Kardanadam’ı hiç sevmiyor. Ne zaman parlamaya başlasa zavallı Kardanadam somurtmaya başlıyor. Çok parlak ve sıcak olursa da Kardanadam’ı eriterek suya çeviriyor. Öyle kızıyorum ki Güneşe.  Ne olur anlaşsalar yani. Bir keresinde Kardanadam’a sordum. Dedim ki siz neden hiç anlaşamıyorsunuz, Güneşe kötü birşey mi söyledin de seni hemencecik eritiyor. Ben de bilmiyorum Selim’cim dedi ve ağlamaya başladı. Onu görünce ben de ağladım.  Ağlama Kardanadam; o seni eritse de ben seni annemle tekrar yapacağım, söz dedim. Kardanadam kışın ne zaman erise biz annemle tekrar yapıyoruz Kardanadam’ı.

 

       Ama kış bitip de bütün karlar eriyince Kardanadam da yok oluyor. Hem de ta bidahaki kışa kadar. Ne olur Güneş Kardanadam’ı eritmese. En sevdiğim arkadaşımı eritmese ne olur. O zaman yazın beraber kumda oyun oynarız Kardanadam’la. Belki denize bile gireriz. Belki de yüzme bilmiyordur. Olsun ben de bilmiyorum zaten.  Kıyıda oynardık beraber. Ona yazın öten kuşları gösterirdim bizim bahçede. Her sabah gelip su içişlerini izlerdik. Aslında yazın Güneşi seviyorum. Çok hoşuma gidiyor. Bizi ısıtıyor hep. Ama kış geldi mi hemencecik değişiveriyor Güneş. Kışın gıcık oluyorum Güneşe.  Kışın da bizi ısıtsa ya. Ama Kardanadam’ı eritmeden.

 

       Neyse ben de Kardanadam da alıştık buna. Çünkü hep böyle oluyor. Biz de kışın arkadaşım Kardanadam’la doyasıya eğleniyoruz. Kış biterken de vedalaşıyoruz. Tekrar görüşürüz diyoruz. Ve bidahaki kış Kardanadam tekrar geliyor. Keşke babam da hiç olmazsa kışın gelseydi ama o hiç gelmiyor.